برزخ دیجیتال: زیست هم زمان در دو جهان

مهاجران نسل پیشین با نامه هایی که هفته ها طول می کشید تا به دست برسد، ناگزیر از پذیرش واقعیت جدید خود بودند. اما مهاجر امروز با گوشی هوشمندی که هرگز از دست نمی گذارد، در لحظه به جریان زندگی کشور مبدا متصل است و این اتصال بی وقفه، او را در «برزخی دیجیتال» نگه می دارد؛ جایی که جسم در کشور مقصد زیسته اما ذهن و روح در شبکه های اجتماعی وطن سیر می کند. این مقاله به بررسی پدیده «دوگانگی زیست دیجیتال» در میان مهاجران می پردازد و نشان می دهد چگونه ارتباط 24 ساعته با فضای مجازی وطن، فرآیند سوگواری مهاجرت را به تاخیر می اندازد، جامعه پذیری در کشور میزبان را کند می سازد و فشار روانی مضاعفی بر فرد تحمیل می کند. با تکیه بر مفاهیمی چون «دیاسپورای دیجیتال،فراوطن گرایی و «لنگراندازی دیجیتال،این مقاله نشان می دهد که گوشی هوشمند چگونه به «وطن در جیب» تبدیل شده و در عین حفظ پیوند با ریشه ها، خود به مانعی برای تعلق یابی به جامعه جدید بدل می شود.

Keywords:

برزخ دیجیتال , دیاسپورای دیجیتال , فراوطن گرایی , استرس فرهنگ پذیری , مهاجرت , شبکه های اجتماعی