سابیتایزینگ (Subitizing) و تکامل آن از بدو تولد تا بزرگسالی و مقایسه آن با شمارش (Counting) و حسابداری (Accounting) در کودکان

سابیتایزینگ (Subitizing) توانایی درک سریع، دقیق و خودکار تعداد اشیاء در یک مجموعه ی کوچک (معمولا ۱ تا ۴ شیء) بدون استفاده از شمارش ترتیبی است. پژوهش های علوم اعصاب شناختی نشان می دهند که این توانایی ریشه های ذاتی دارد و در نوزادان تنها چند ساعت پس از تولد قابل مشاهده است. سابیتایزینگ با نواحی خاصی از قشر آهیانه ای، به ویژه شیار درون آهیانه ای مرتبط است و الگوی فعالیت عصبی آن با شمارش تفاوت کیفی دارد. در این مقاله، پس از مرور شواهد رشدی از نوزادی تا بزرگسالی، تفاوت های بنیادین سابیتایزینگ با دو فرآیند دیگر – یعنی شمارش (کند، ترتیبی، وابسته به زبان) و حسابداری (اکتسابی، فرهنگی، نمادین) – بررسی می شود. مثال های متعددی از آزمایش های کلاسیک (مانند آزمایش عروسک های وین) و موقعیت های آموزشی ارائه می گردد. در پایان، پیامدهای این یافته ها برای غربالگری اولیه ی ناتوانی های یادگیری ریاضی (دیسکالکولیا) و طراحی برنامه های درسی پیش دبستانی بحث می شود.

Keywords:

سابیتایزینگ , شمارش , حسابداری , رشد عددی