ارزیابی اثرات حذف یا محدودیت عبور عرضی عابرین پیاده بر زمان سفر و تاخیرات وارد بر وسایل نقلیه در تقاطعات شهری با رویکرد شبیه سازی مطالعه موردی: مشهد، تقاطع ابوطالب -مجد

این پژوهش به بررسی و تحلیل تاثیر تردد عرضی عابر پیاده بر جریان ترافیک وسایل نقلیه موتوری در محیط های شهری می پردازد. با توجه به اهمیت روزافزون مدیریت ترافیک و ارتقاء ایمنی درک متقابل این دو عنصر حمل و نقل ضروری است. در این راستا از نرم افزار شبیه سازی ترافیک Aimsun به منظور مدلسازی و تحلیل سناریوهای مختلف ترافیکی استفاده شده است. سناریوهای مورد بررسی شامل وضعیت فعلی ترافیک، تاثیر محدودیت های اعمال شده برای عابرین پیاده و مقایسه اثر بخشی انواع گذرگاه های عابر پیاده پل هوایی و گذرگاه (زمینی) بر پارامترهای کلیدی ترافیکی مانند سرعت متوسط وسایل نقلیه، حجم ترافیک و میزان تاخیر بوده است. نتایج شبیه سازی ها نشان می دهد که افزایش و یا مدیریت نامناسب تردد عابرین پیاده می تواند به طور قابل توجهی کارایی شبکه ترافیکی را کاهش داده و منجر به افزایش تاخیر و تراکم شود. بر این اساس مقاله بر لزوم طراحی هوشمندانه زیرساخت های عبور عابر پیاده و به کارگیری سیاست های کنترلی موثر تاکید می کند تا ضمن تضمین ایمنی و رفاه عابرین، اثرات منفی بر جریان ترافیک وسایل نقلیه به حداقل ممکن برسد.

Keywords:

تردد عرضی عابر پیاده , مدیریت ترافیک شهری , نرم افزار AIMSUN , شبیه سازی