از بوروکراسی آموزشی تا حکمرانی هوشمند مروری بر دگردیسی الگوهای مدیریت در نظامهای آموزشی

این مقاله با تمرکز بر تحول الگوهای مدیریتی در نظامهای آموزشی روند گذار از بوروکراسی آموزشی سنتی به حکمرانی هوشمند را بررسی می کند. مدیریت آموزشی در دهه های گذشته عمدتا ساختارهای سلسله مراتبی، تمرکزگرایی و کنترل اداری استوار بوده است؛ الگویی که اگرچه در ایجاد نظم سازمانی موثر بود، اما در مواجهه با پیچیدگی های عصر دیجیتال، تغییرات سریع اجتماعی و نیازهای متنوع یادگیرندگان با محدودیت های جدی روبرو شد. در پاسخ به این چالش ها رویکردهای نوین مدیریتی با تاکید بر مشارکت ذی نفعان، تصمیم گیری داده محور، انعطاف پذیری سازمانی و بهره گیری از فناوری های هوشمند شکل گرفته اند. مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی مهم ترین ویژگی ها، مزایا و چالش های هر یک از الگوهای مدیریتی را تبیین کرده و نشان می دهد که حکمرانی هوشمند فراتر از دیجیتالی سازی فرایندها، مستلزم بازتعریف نقش دولت، مدرسه، معلمان و یادگیرندگان در زیست بوم آموزشی است. یافته ها حاکی از آن است که تحقق حکمرانی هوشمند در آموزش نیازمند توسعه زیرساخت های فناورانه، ارتقای سواد دیجیتال، تقویت شفافیت و ایجاد سازوکارهای مشارکتی است.

Keywords:

بوروکراسی , آموزشی , حکمرانی هوشمند , مدیریت آموزشی