نقش هوشمندسازی مزارع پرورش میگو در کاهش مخاطرات و افزایش پایداری

با توجه به رشد روزافزون جمعیت و نیاز به منابع غذایی پایدار و روند رو به رشد تقاضا برای محصولات، آبزی پرورش میگو به عنوان یکی از مهمترین بخش های آبزی پروری در مناطق ساحلی نقش بسزایی در تامین امنیت غذایی و توسعه اقتصادی و اشتغال روستایی دارد. اما در سال های اخیر این صنعت با چالش هایی نظیر تغییرات اقلیمی، شیوع بیماری ها، ایجاد مخاطرات زیست محیطی مواجه است که پایداری این صنعت را تهدید و پیامدهای توسعه ای آن را کم رنگ می کند. در این میان هوشمندسازی مزارع پرورش میگو می تواند به عنوان راهکاری نوین با به کارگیری فناوری های به روز همچون اینترنت اشیاء، سنسورهای محیطی، کلان داده و هوش مصنوعی به کاهش مخاطرات و ارتقاء بهره وری و پایداری این صنعت کمک کند. هدف این پژوهش بررسی نقش هوشمندسازی مزارع پرورش میگو در کاهش آسیب ها و افزایش پایداری زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی مزارع پرورش میگو در راستای توسعه پایدار است. روش تحقیق به صورت مروری بر تحقیقات و مقالات معتبر علمی بوده و با بررسی منابع علمی کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوشمندسازی منجر به بهینه سازی مصرف منابع، پیشگیری از بیماری ها، کنترل دقیق تر شرایط محیطی و افزایش سازگاری با تغییرات محیطی و کاهش مخاطرات آسیب زا می گردد. در نهایت پژوهش باتوجه به نتایج پیشنهاداتی برای پیشبرد اثرات مطلوب هوشمندسازی ارائه داده است. این اقدامات می توانند نقشی کلیدی در پایداری اکولوژیک، توانمندسازی جوامع محلی و افزایش تاب آوری صنعت پرورش میگو ایفا کنند.

Keywords:

هوشمندسازی , پرورش میگو , توسعه پایدار , کاهش مخاطرات