بررسی رنگ به عنوان یک عنصر تزئیناتی در معماری

رنگ به عنوان عنصری بنیادین در تزئینات معماری نقش مهمی در شکل گیری هویت بصری مفاهیم زیبایی شناسانه و انتقال پیام های فرهنگی ایفا می کند. در معماری سنتی ایران کاربرد هدفمند رنگ در عناصر تزئینی مانند گچبری، کاشی کاری و نقاشی های دیواری علاوه بر تقویت جلوه های بصری حامل بار معنایی و نمادین بوده است. با ورود معماری معاصر و تعامل با فرهنگ ها و جریان های جهانی، تحولاتی در شیوه و هدف استفاده از رنگ رخ داده که گاه منجر به فاصله گرفتن از بنیان های فرهنگی گذشته شده است. در مقابل، فناوری های نوین مانند رنگ های هوشمند و رویکردهای روانشناختی جدید در ادراک فضا امکان بازتعریف و ارتقای نقش رنگ در معماری را فراهم ساخته اند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-تطبیقی به بررسی جایگاه رنگ به عنوان عنصر تزئینی در معماری ایران از منظر تاریخی، فرهنگی و فناوری پرداخته و چگونگی تطابق آن با تحولات جهانی را واکاوی می نماید.

Keywords:

عنصر , تزئیناتی , رنگ , معماری , دکوراسیون داخلی