مقایسه رویکرد دانش محور TOPSIS و الگوریتم بدون ناظر جنگل انزوا در نقشه برداری نواحی امیدبخش مس پورفیری: مطالعه موردی منطقه بافت

نقشه برداری نواحی امیدبخش معدنی یکی از مراحل کلیدی در مطالعات اکتشافی محسوب می شود و انتخاب رویکرد مناسب می تواند نقش موثری در بهبود دقت پیش بینی داشته باشد. هدف این پژوهش ارزیابی و مقایسه عملکرد روش تصمیم گیری چندمعیاره تاپسیس و الگوریتم داده محور جنگل انزوا در شناسایی نواحی امیدبخش معدنی در منطقه بافت استان کرمان است. در این پژوهش، پنج لایه شاهد شامل فاصله از توده های نفوذی، تراکم گسل، فاصله از تقاطع گسل ها، مولفه اصلی دوم داده های سنجش از دور و نقشه مغناطیسی RTP مورد استفاده قرار گرفت و پس از انجام پیش پردازش و نرمال سازی داده ها، مدل سازی پتانسیل معدنی با استفاده از هر دو روش انجام شد. ارزیابی عملکرد مدل ها بر اساس منحنی ROC و مقدار سطح زیر منحنی صورت گرفت. نتایج نشان داد مقدار AUC برای روش TOPSIS برابر با ۰.۷۷۷ و برای الگوریتم جنگل انزوا برابر با ۰.۷۴۱ می باشد که بیانگر عملکرد مناسب هر دو روش در شناسایی نواحی امیدبخش معدنی است. نتایج این مطالعه نشان می دهد استفاده همزمان از رویکردهای دانش محور و داده محور می تواند به عنوان چارچوبی موثر در مطالعات اکتشافی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

نواحی امیدبخش معدنی , جنگل انزوا , تاپسیس , مس پورفیری , بافت