بررسی روشهای فرآوری تیتانیوم

دی اکسید تیتانیوم (TiO۲) یک ترکیب معدنی با نام های تیتانیوم (IV) اکساید یا تیتانیا است که به عنوان رنگدانه ای سفید و جامد در صنایع گوناگون کاربرد دارد. مهم ترین حوزه های مصرف این ماده شامل رنگ و پوشش دهی، پلاستیک سازی، محصولات آرایشی و بهداشتی، صنایع غذایی و آشامیدنی، کاربردهای زیستی و فوتوکاتالیز، سرامیک و شیشه، داروسازی، نساجی، پنل های خورشیدی و صنایع الکترونیک است که حدود ۸۰ درصد از مصرف جهانی دی اکسید تیتانیوم را به خود اختصاص می دهند. بررسی مطالعات صورت گرفته در زمینه فرآوری کنسنگ های ایلمنیت در ایران نشان می دهد که حداکثر بازیابی حاصل از کانه آرایی پیگمنت دی اکسید تیتانیوم در حدود ۶۰ درصد است. از این رو با ارزیابی روش های کانه آرایی و فرآوری این کانسنگ ها شامل روش های ثقلی، مغناطیسی، الکتریکی و غیره، هدف اصلی افزایش بازیابی و عیار ماده معدنی است. همچنین روش های تولید پیگمنت به طور اجمالی بررسی می شود. فرآیند فرآوری تیتانیوم به نوع کانه و کاربرد نهایی آن وابسته است. با توجه به ویژگی های کانسارهای تیتانیوم، ترکیب کانی شناسی و شیمیایی، نمونه کانی های گلگ همراه و خواص آنها می توان روش فنی و اقتصادی مناسبی برای فرآوری و پرعیارسازی این ماده ی معدنی انتخاب کرد. تولید رنگدانه از ایلمنیت به روش های مختلفی انجام می پذیرد که مهم ترین آنها روش های کلریدی و سولفاته هستند. هدف از این تحقیق امکان سنجی فرآوری تیتانیوم از کانه های پگماتیتی و خالص سازی و تولید اکسید تیتانیوم است. براساس بررسی های میدانی اولیه می توان از روش های مغناطیسی، فلوتاسیون، اکسیداسیون و نظایر آن برای این نوع ماده ی معدنی بهره برد. در مطالعات اولیه ابتدا کانه آرایی ایلمنیت از سنگ معدن بررسی می شود و سپس با استفاده از روش هیدرومتالورژی، دی اکسید تیتانیوم از ایلمنیت تولید می گردد.

Keywords:

فرآوری تیتانیوم , دی اکسید تیتانیوم , ایلمنیت , روتیل مصنوعی , کانه آرایی , هیدرومتالورژی