مدل سازی و پیش بینی تقاضای برق ایران: رویکردی کاربردی برای برنامه ریزی انرژی پایدار

پیش بینی دقیق تقاضای برق به عنوان یکی از ارکان اساسی برنامه ریزی انرژی، نقش کلیدی در مدیریت منابع، کاهش هدررفت و طراحی سیاست های پایدار در بخش برق ایفا می کند. در این پژوهش، با بهره گیری از داده های تاریخی مصرف برق ایران در بازه ی زمانی ۱۹۸۸ تا ۲۰۲۰، چهار مدل ریاضی خطی، درجه دوم، نمایی و تابعی برای تخمین تابع تقاضای برق بر حسب زمان توسعه داده شد. دقت هر مدل با استفاده از سه معیار آماری MAD (میانگین قدر مطلق خطا)، MSD (میانگین مربع خطا) و MAPE (میانگین درصد خطای مطلق) ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که مدل درجه دوم کمترین میزان خطا را در مقایسه با سایر مدل ها داراست و به عنوان مدل برتر برای پیش بینی انتخاب شد. با استفاده از این تابع، تقاضای برق ایران برای دهه ی آینده (۲۰۲۱–۲۰۳۰) پیش بینی شد که می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در دست یابی به راهکارهای موثر برای کنترل مصرف، افزایش بهره وری انرژی و تسریع گذار به سیستم های انرژی پایدار مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

مصرف برق ایران , تابع مصرف , پیش بینی تقاضا , انرژی پایدار