موازین حمایتی حقوق بین الملل ناظر بر سرمایه گذاری در نفت و گاز

نفت یکی از منابع مهم انرژی در دنیاست و همچنان جای خود را به عنوان اصلی ترین منبع تامین انرژی در جهان حفظ کرده است. در این راستا دولت ها اقدام به تصویب کنوانسیون ها و موافقتنامه های چندجانبه و دوجانبه بسیاری نموده اند و موازین حمایتی در پیش گرفته اند. به موجب قراردادهای بالادستی نفت و گاز، پیمانکار یا سرمایه گذار، ضمن تامین منابع مالی مورد نیاز، یک پروژه نفت و گاز را اجرا می کند و متقبل می شود که اصل سرمایه گذاری و سود خود را صرفا از طریق بخشی از عواید حاصل از سرمایه گذاری جبران کند. منابع نفتی نه تنها یک ثروت بالقوه برای کشور صاحب مخزن محسوب می گردد بلکه نقش تاثیرگذاری در روابط بین المللی و قدرت سیاسی کشور صاحب مخزن بازی می کنند. ریسک بالای اکتشاف، توسعه و تولید نفت کشورهای صاحب مخزن را به استفاده از خدمات شرکت های بین المللی نفتی سوق داده است. شرکت های بین المللی به دلیل اینکه دانش و تجربه روز صنعت نفت، نیروی انسانی صلاحیت دار و منابع مالی کافی دارند، اقدام به انعقاد قراردادهای بالادستی نفت برای اکتشاف، توسعه و تولید نفت در کشورهای نفت خیز می نمایند.

Keywords:

نفت , گاز , قرارداد , سرمایه گذاری