گذار به سمت پایداری: تحلیل عملکرد فنی و ارزیابی زیست محیطی بتن های نوین و مصالح جایگزین سبز

صنعت ساخت وساز با دغدغه های جدی زیست محیطی مواجه است، که بخش عمده ای از آن ناشی از تولید و استفاده از بتن سنتی با سیمان پرتلند است. این فرآیند، عامل انتشار قابل توجه گازهای گلخانه ای، مصرف بالای انرژی و تخریب منابع طبیعی محسوب می شود. هدف این مقاله، بررسی جامع راهکارهای نوین و مصالح پایدار برای جایگزینی بتن خاکستری و حرکت به سمت تولید بتن های کم ضرر برای محیط زیست است. در این راستا، انواع بتن های سبز، از جمله بتن حاوی مواد جایگزین سیمانی، بتن با سنگدانه های بازیافتی، بتن خودترمیم شونده و بتن های نوینی مانند ژئوپلیمری و بیوجار مورد تحلیل قرار می گیرند. نتایج بررسی نشان می دهد که به کارگیری این مصالح و فناوری ها نه تنها می تواند اثرات زیست محیطی را به طور چشمگیری کاهش دهد، بلکه در بسیاری از موارد باعث حفظ یا حتی بهبود خواص مکانیکی و افزایش دوام سازه نیز می شود، که گامی ضروری در مسیر توسعه پایدار صنعت ساخت وساز به شمار می رود.

Keywords:

بتن سبز , مصالح پایدار , اثرات محیط زیستی , دوام بتن , توسعه پایدار