مروری بر تاثیر فعالیت بدنی در بیماری مزمن انسدادی ریه

زمینه و هدف: کاهش فعالیت بدنی یکی از مهم ترین عوامل پیش بینی کننده مرگ ومیر در بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) محسوب می شود. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت فعالیت بدنی، موانع و عوامل تسهیل کننده، و همچنین ابزارهای ارزیابی فعالیت بدنی در بیماران مبتلا به COPD انجام شد. مهم ترین موانع فعالیت بدنی شامل افزایش سن، جنس مونث، اختلال عملکرد ریوی، بیماری های همراه، علائم COPD مانند تنگی نفس، خستگی، اضطراب و افسردگی، مراحل پیشرفته بیماری، استفاده از اکسیژن، کمبود انگیزه و عوامل محیطی مانند فصل و شرایط آب وهوایی بود. همچنین مداخلاتی نظیر تمرینات پیاده روی، توانبخشی ریوی، استفاده از پدومتر، برنامه های افزایش خودکارآمدی و اصلاح رفتار، اثرات مثبتی بر میزان فعالیت بدنی و پیش آگهی بیماران نشان دادند؛ هرچند حفظ فعالیت بدنی در زندگی روزمره این بیماران همچنان دشوار است.بهبود رفتار فعالیت بدنی در بیماران مبتلا به COPD نیازمند همکاری چندرشته ای است. همچنین شناسایی ابزارهای مناسب ارزیابی فعالیت بدنی و انجام مطالعات کنترل شده بلندمدت برای بررسی اثربخشی مداخلات رفتاری ضروری به نظر می رسد.

Keywords:

فعالیت بدنی , بیماری مزمن انسدادی ریه , موانع فعالیت , توانبخشی ریوی , مرور گسترده