بررسی تاثیر صنایع دستی و مدیریت شهری در راستای توسعه پایدار گردشگری

برای بهبود وضعیت این کسب وکار باید به الزاماتی نظیر کیفیت عرضه، بازاریابی، کیفیت مکان عرضه و فروش، نحوه دسترسی و تسهیلات جانبی و اصالت و هویت توجه شود؛ امروزه، رعایت این الزامات، یکی از مهم ترین مقصدهای گردشگری داخلی، اهمیت حیاتی دارد. در قرن جاری دولت ها به صورت هدفمند، مطالعات و اقداماتی را طرح ریزی و ترویج می کنند که باعث حمایت و تسهیل توسعه ی اقتصادی می شود. از جمله این اقدامات توجه خاص به صنعت گردشگری و جذب گردشگر با تاکید بر صنایع دستی محلی است. ایران تاکنون اقدام چشمگیری در این زمینه انجام نداده است. گردشگری میراث فرهنگی، یکی از مهم ترین شاخه های گردشگری فرهنگی است و صنایع دستی، نمونه بارزی از جاذبه های میراث فرهنگی محسوب می شوند. بی شک گردشگری که از آن به عنوان مناسب ترین ابزار برای صلح و گفتگوی تمدن ها و تعامل بین ملت ها یاد شده است در قرن بیست و یکم که هنوز یک دهه از آن گذشته است، نه تنها رشد شتابان خود را ادامه خواهد داد بلکه با چشم اندازهای مناسبی که پیش روی دارد و از جمله با تاکید بر اثرات متقابل گردشگری و صنایع دستی خواهد توانست به یکی از عالی ترین نیازهای انسانی که سیر در آفاق و انفس است پاسخ دقیق تر و بایسته تری دهد. مقاله حاضر با استفاده از روش مطالعه اسنادی و کتابخانه ای تدوین شده است و در پی آن است که ضمن اشاره به مفاهیم گردشگری و صنایع دستی به تاثیرات متقابل گردشگری و صنایع دستی بپردازد.

Keywords:

گردشگری , صنایع دستی , جاذبه های گردشگری , رابطه صنایع دستی و گردشگری