بازطراحی محیط های آموزشی برای ارتقای سلامت روان: دیدگاه های روان شناختی و معماری

مقدمه: سلامت روان دانش آموزان به عنوان عاملی کلیدی در موفقیت تحصیلی و بهزیستی تحت تاثیر محیط های آموزشی قرار دارد. طراحی این محیط ها از جمله نور طبیعی، فضاهای سبز و آکوستیک می تواند نقش مهمی در کاهش استرس و بهبود عملکرد شناختی ایفا کند. هدف این پژوهش با هدف، تاثیر طراحی محیط آموزشی بر سلامت روان دانش آموزان انجام شد تا نقش عناصر طراحی در بررسی کاهش استرس، اضطراب و ارتقای خلق و خو و تمرکز تحلیل شود. روش تحقیق: پژوهش از رویکرد ترکیبی کمی و کیفی بهره برد. داده های کمی از ۱۰۰ دانش آموز با استفاده از پرسشنامه های استاندارد و ابزارهای محیطی جمع آوری و با رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس (ANOVA) تحلیل شد. داده های کیفی نیز از مصاحبه ها و مشاهدات استخراج و با تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته های پژوهش: رگرسیون چندگانه نشان داد که نور طبیعی (۰.۳۵- = B برای استرس، ۰.۴۰ = B برای عملکرد شناختی) و فضاهای سبز (۰.۳۰ = B برای استرس) بیشترین تاثیر را دارند، با ۰.۶۲-۰.۷۰ = R۲. تحلیل ANOVA تفاوت معنی داری بین مدارس بهینه استرس (۱۸.۲) و سنتی (۳۲۸) تایید کرد (p < ۰.۰۰۱، F = ۷۲.۱۲-۹۲.۳۴). آکوستیک و چیدمان تاثیر کمتری داشتند. نتیجه گیری: طراحی بهینه محیط آموزشی ابزاری استراتژیک برای حمایت از سلامت روان و یادگیری است و بازنگری در طراحی مدارس سنتی را ضروری می سازد.

Keywords:

طراحی محیط آموزشی , سلامت روان , نور طبیعی , فضاهای سبز , آکوستیک , دانش آموزان , رگرسیون چندگانه , ANOVA