احیای رشتی دوزی و بازآفرینی آن در طراحی لباس معاصر

رشتی دوزی یکی از هنرهای اصیل و سنتی ایران به ویژه استان گیلان است که به صورت سنتی بر روی پارچه ماهوت، با استفاده از قلاب فلزی، نخ های ابریشمی رنگارنگ در قالب طرح های متنوع و ظریف اجرا می شود و ظرفیت بالایی برای تلفیق با مد معاصر دارد. این پژوهش با هدف بررسی امکان سنجی به کارگیری رشتی دوزی در طراحی لباس مهمانی انجام شده است و تلاش دارد پیوندی میان هنر سنتی و طراحی مدرن برقرار نماید. روش تحقیق در این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای، بررسی نمونه های موجود و تحلیل بصری طراحی های تلفیقی انجام گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رشتی دوزی علاوه بر جنبه های زیبایی شناختی توان ایجاد هویتی متمایز و فرهنگی در پوشاک مهمانی بانوان را داراست و با اعمال نوآوری در فرم و کاربرد می توان این هنر را در طراحی لباس های امروزی به گونه ای خلاقانه به کار گرفت. نتیجه نهایی پژوهش حاکی از آن است که بازخوانی و بازآفرینی هنرهای بومی در طراحی لباس نه تنها به حفظ میراث فرهنگی کمک می کند بلکه زمینه ای برای توسعه طراحی مد بومی نیز فراهم می آورد.

Keywords:

رشتی دوزی , طراحی لباس , هنرهای سنتی , هویت ایرانی