بررسی نقش فضاهای اجتماع پذیر در بافت تاریخی محله های باغی در ارتقای حس تعلق نمونه موردی باغ های قصرالدشت شیراز

فضاهای عمومی شهری به عنوان بستر تعاملات اجتماعی نقش مهمی در شکل گیری هویت جمعی و حس تعلق شهروندان ایفا می کنند. در این میان، فضاهای اجتماع پذیر به دلیل ویژگی های کیفی مانند دسترسی آسان، انعطاف پذیری کاربری و قابلیت تجمع پذیری، می توانند به کانون های حیات اجتماعی تبدیل شوند. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مطالعات میدانی به بررسی نقش باغ های قصرالدشت شیراز به عنوان فضای اجتماع پذیر در تقویت حس تعلق مکانی می پردازد. فضای اجتماع پذیر محل تجمع افراد با حضور آزادانه جهت گفت وگو، بازی، کسب اطلاعات و استراحت می باشد. اهمیت این تحقیق پررنگ کردن نقش اجتماع در فضای معماری و شهری در جهت افزایش تعاملات اجتماعی، فرهنگی و کاهش مشکلات افراد در جوامع شهری می باشد. عدم وجود محل اجتماع با کیفیت مناسب در عصر حاضر ضرورت پژوهش را نشان می دهد. روش تحقیق به صورت پیمایشی است و گردآوری اطلاعات از راه مطالعات کتابخانه ای و بازدید میدانی می باشد. این تحلیل ها نشان داده خواهد شد که عوامل محیطی، اجتماعی و کالبدی از تاثیرگذاری خوبی بر فضای اجتماع پذیر برخوردار می باشند. عوامل اقلیمی و تاریخی و حس تعلق نیز در بافت محله های باغی در باغ های قصرالدشت شیراز بر فضای اجتماع پذیر تاثیرگذار است. حال به دلیل عدم توجه کافی به آن با ارائه تدابیر و احیای بافت محله های باغی و ارتقای حس تعلق و خلق فضاهای اجتماع پذیر، لازم می تواند باعث افزایش کیفیت آسایش در فضای اجتماع پذیر شود.

Keywords:

فضاهای اجتماع پذیر , بافت تاریخی محله های باغی , حس تعلق , باغ های قصرالدشت شیراز