تاثیر فرهنگهای ملل بر تکامل الگوهای هندسی در معماری اسلامی

Publish Year: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 11

This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

ICCACS07_0648

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

Abstract:

الگوهای هندسی به عنوان یکی از بارزترین ویژگیهای معماری اسلامی نه تنها جلوه ای زیبایی شناختی دارند، بلکه نمادی از مفاهیم فلسفی و معنوی مانند نظم کیهانی و وحدت در فرهنگ اسلامی هستند. این الگوها نتیجه تعاملات گسترده فرهنگی با تمدن هایی هستند که در دوره های مختلف تاریخی به غنای معماری اسلامی کمک کردند. این مقاله با بررسی تاثیر این فرهنگ ها بر تکامل الگوهای هندسی و تحلیل نمونه های تاریخی از مناطق مختلف جهان اسلام چگونگی شکل گیری سبک های منطقه ای را کاوش می کند. نتایج نشان می دهد که این تعاملات نه تنها الگوهای هندسی را غنی تر کردند، بلکه به ایجاد هویت های معماری متمایز در مناطق مختلف منجر شدند. معماری اسلامی به عنوان یکی از برجسته ترین دستاوردهای هنری تمدن اسلامی الگوهای هندسی پیچیده و نوآورانه ای را توسعه داده که ریشه در تعاملات فرهنگی گسترده با تمدن های بیزانس، ساسانی، هند، مغول هندی و اندلسی دارد. این مقاله با رویکرد تاریخی تطبیقی به بررسی تکامل این الگوها از طریق فتوحات اسلامی و جذب عناصر هنری خارجی می پردازد. در بخش اول تاثیر بیزانس بر الگوهای اموی و عباسی تحلیل می شود؛ عناصری چون طاق های رومی، موزاییک کاری ها و ستون های مرمری در مساجدی مانند جامع دمشق اموی، کوردوبا و مسجد جامع اصفهان بازتاب یافته و با هندسه اسلامی ترکیب شده اند. بخش دوم به نفوذ ساسانیان اختصاص دارد جایی که نقوش و گچ بری های ساسانی و شهر بغداد طرح مدور تحول یافته و نماد قدرت و تقارن ایجاد کرده اند. بخش سوم تاثیر هند را بررسی می کند؛ مفاهیمی چون ماندالا در مقبره همایون، تاج محل و معبدهای هندو-اسلامی ادغام شده و الگوهای شبکه ای و نمادگرایی کیهانی را غنی ساخته اند. بخش چهارم نفوذ مغول هندی را در بناهایی چون مقبره همایون و تاج محل برجسته می کند با تاکید بر باغ های چارباغ و عناصر تزئینی هندسی. در نهایت تاثیر اندلسی در الحمرا، اسپانیا، حیاط های متقارن و کاشیکاری های هندسی پیچیده تحلیل می شود. نتایج نشان می دهد که این تعاملات الگوهای هندسی را به پلی میان فرهنگ ها تبدیل کرده و هویتی پویا، نمادین و عرفانی به معماری اسلامی بخشیده است. مقاله بر حفظ این میراث در برابر مدرنیته تاکید دارد و پیشنهاد می کند الگوهای سنتی در طراحی معاصر احیا شوند تا تنوع فرهنگی را بازتاب دهند.

Authors

زهرا احمدوند

دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری دانشگاه هنر ایران، تهران

مصطفی کیانی

دانشیار گروه معماری و شهرسازی عضو هیئت علمی دانشگاه هنر ایران