تاملی در بدن ادراک منظر و حضور در جهان متاورس

واقعیت افزوده و گردش در مناظر مجازی از مباحث مطرح در منظر معاصر است. در چارچوب ادراک به عنوان فرآیندی بدن مند؛ یعنی ادراکی که واقعیت را نه صرفا از طریق دیدن بلکه در لمس، مقاومت و حضور فیزیکی شکل می دهد. واقعیت افزوده با حذف این تماس لمسی، نوعی گسست در رابطه ی ادراکی ایجاد می کند و بدن را به داده های تصویری فرو می کاهد. تحلیل دیدگاه های مرلوپونتی و هایدگر نشان می دهد که فناوری های دیداری جدید شیوه ی آشکارسازی هستی را از درجه ی «زیسته» به درجه ی «بازنمایی» منتقل کرده اند و در نتیجه تجربه ی اصیل زیست جهان کمرنگ شده است. نتیجه آن است که ادراک در محیط های دیجیتال کیفیت پدیداری خود را از دست داده و به نشانه ای شبیه وار تبدیل شده است. در پایان مفهوم تماس به عنوان بنیان ادراک انسانی بازتعریف می شود؛ جایی که بدن در نسبت با فضا معنا می یابد و فضا از خلال حضور و ه ملموس او پدیدار می گردد. واقعیت افزوده به جای گسترش ادراک مجاز آن را بازنمایی می کند.

Keywords:

ادراک , بدن , فضای مجازی , متاورس , منظر