تبیین مولفه های طراحی خانه صنعت و معدن در راستای توسعه پایدار و ارتقای تعاملات اجتماعی

امروزه توجه به توسعه پایدار و کاهش اثرات مخرب زیست محیطی ناشی از فعالیت های ساختمانی به یکی از مهمترین دغدغه های حوزه معماری و شهرسازی تبدیل شده است. در این میان ساختمان های اداری و سازمانی به دلیل مصرف بالای انرژی و نقش موثر در شکل دهی تعاملات انسانی نیازمند بهره گیری از رویکردهای نوین طراحی هستند. خانه صنعت و معدن به عنوان نهادی موثر در ساماندهی فعالیت های صنعتی، معدنی، آموزشی و پژوهشی علاوه بر پاسخگویی به نیازهای عملکردی باید بستری مناسب برای تعامل، تبادل دانش و ارتقای کیفیت محیط کار فراهم آورد. پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوی طراحی خانه صنعت و معدن مبتنی بر اصول معماری سبز و فضاهای تعاملی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی - تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد علمی، مقالات معتبر و تحلیل نظریه های مرتبط گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترکیب مولفه های معماری سبز شامل بهره گیری از نور طبیعی، تهویه طبیعی، انرژی های تجدیدپذیر، مدیریت منابع آب، استفاده از پوشش گیاهی و مصالح پایدار با شاخص های فضاهای تعاملی نظیر انعطاف پذیری، فضایی تقویت ارتباطات اجتماعی، ایجاد عرصه های جمعی و افزایش کیفیت محیطی می تواند زمینه شکل گیری الگویی کارآمد برای طراحی خانه صنعت و معدن را فراهم آورد. نتایج حاکی از آن است که طراحی مبتنی بر این الگو علاوه بر کاهش مصرف انرژی و افزایش بهره وری ساختمان موجب ارتقای تعاملات اجتماعی، تقویت هویت سازمانی و افزایش رضایت کاربران خواهد شد.

Keywords:

خانه صنعت و معدن , معماری سبز , توسعه پایدار , فضاهای تعاملی , طراحی پایدار