بررسی مروری ارتباط حکمرانی هوشمند بر اساس عدالت شهری و مشارکت الکترونیکی با سلامت شهروندان

حکمرانی هوشمند هنگامی که بر محوریت عدالت شهری و مشارکت الکترونیکی استوار باشد، از یک ابزار صرف مدیریتی به یک پارادایم زیستی برای ارتقای سلامت عمومی گذار می کند. در این چارچوب، عدالت شهری با توزیع عادلانه فضایی زیرساخت های سلامت محور نظیر دسترسی برابر به فضاهای پیاده مدار و مراکز بهداشتی، زمینه ساز پیشگیری از بیماری ها و بهبود شاخص های سلامت جسمی می شود. همزمان مشارکت الکترونیکی با دموکراتیزه کردن فرآیندهای تصمیم گیری نه تنها شکاف های دیجیتال را کاهش می دهد بلکه با تقویت حس عاملیت و تعلق اجتماعی در میان شهروندان، سلامت روان و امنیت روانی جامعه را تضمین می کند. در واقع هم افزایی میان داده کاوی های هوشمند برای شناسایی نیازهای گروه های آسیب پذیر و ایجاد پلتفرم های فراگیر برای مشارکت عمومی، به ایجاد شهر پاسخگو منجر می شود؛ شهری که در آن حکمرانی تکنولوژیک با به رسمیت شناختن تنوع نیازهای انسانی، عدالت در توزیع و رویه را به سلامت پایدار تک تک شهروندان پیوند می زند. با توجه به اهمیت این موضوع، در این تحقیق به بررسی مروری ارتباط حکمرانی هوشمند بر اساس عدالت شهری و مشارکت الکترونیکی با سلامت شهروندان پرداخته شده است.

Keywords:

حکمرانی هوشمند , عدالت شهری , مشارکت الکترونیکی , سلامت شهروندان