حکمرانی شایسته شهری از نظریه تا عمل با محوریت مشارکت شهروندان در توسعه پایدار

توسعه پایدار شهری در گرو تعامل سازنده بین نهادهای حکمرانی و شهروندان است. این مقاله با تمرکز بر مفهوم حکمرانی شایسته شهری شامل شاخص هایی چون پاسخگویی، شفافیت، مشارکت و عدالت و نقش محوری مشارکت مردمی به بررسی چگونگی تحقق توسعه پایدار از طریق سازوکارهای حکمرانی کارآمد می پردازد. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل کیفی داده های کتابخانه ای و مطالعات موردی نمونه های بین المللی و داخلی است. یافته ها نشان می دهد که موانعی مانند بوروکراسی پیچیده، ضعف نهادهای مدنی و بی اعتمادی اجتماعی مشارکت موثر شهروندان را محدود می کند؛ در مقابل راهکارهایی چون ظرفیت سازی نهادی، به کارگیری فناوری های مشارکتی مانند پلتفرم های دیجیتال و آموزش شهروندی می توانند زمینه ساز حکمرانی شایسته و توسعه پایدار باشند. این مقاله با ارائه مدلی عملیاتی بر ضرورت تبدیل نظریه های حکمرانی به اقدامات عینی با محوریت مردم تاکید می کند.

Keywords:

حکمرانی شایسته شهری , مشارکت مردمی , توسعه پایدار , حکمرانی مشارکتی , شهروندی پایدار