استفاده از داستان گویی برای تقویت مهارت گوش دادن و درک مطلب در دانش آموزان ابتدایی

این مقاله به بررسی نقش داستان گویی در تقویت مهارت گوش دادن و درک مطلب دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. با توجه به اهمیت بنیادین این مهارت ها در فرآیند یادگیری و چالش های موجود در آموزش آن، داستان گویی به عنوان روشی کهن، طبیعی و جذاب می تواند ابزاری موثر برای معلمان ابتدایی باشد. داستان با ساختار منسجم، شخصیت های جذاب و کشمکش های هیجان انگیز، به طور طبیعی توجه و انگیزه شنیداری کودکان را جلب کرده و آنان را در فرآیندهای شناختی عمیق درگیر می سازد. مقاله با مرور مبانی نظری از جمله نظریه پردازش اطلاعات، طرح واره، دیدگاه اسلامی-ایرانی درباره قصه و نظریه درگیری شناختی، مکانیسم های تاثیر داستان گویی را تبیین کرده و راهکارهای عملی را در مراحل پیش از داستان گویی (انتخاب داستان مناسب، فعال سازی دانش پیشین)، حین داستان گویی (استفاده از تکنیک های موثر) و پس از داستان گویی (فعالیت های شفاهی، عملی و هنری برای سنجش درک مطلب) ارائه نموده است. اجرای این راهکارها می تواند به نتایجی همچون بهبود توجه و تمرکز شنیداری، تقویت درک مطلب و حافظه شنیداری، گسترش دامنه واژگان، پرورش تخیل و خلاقیت، و رشد اجتماعی-عاطفی دانش آموزان بینجامد. بر این اساس، گنجاندن هدفمند داستان گویی در برنامه درسی دوره ابتدایی، راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و پرورش کودکان است.

Keywords:

داستان گویی , گوش دادن , درک مطلب , دانش آموزان ابتدایی