بررسی تاثیر مدیریت سود بر کیفیت گزارشگری مالی در شرکت های دولتی ایران

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر مدیریت سود بر کیفیت گزارشگری مالی در شرکت های دولتی ایران است. مدیریت سود به عنوان یکی از رفتارهای فرصت طلبانه مدیران می تواند منجر به کاهش شفافیت و قابلیت اتکای اطلاعات مالی شود و در نتیجه کیفیت گزارشگری مالی را تحت تاثیر قرار دهد. از این رو شناخت رابطه میان مدیریت سود و کیفیت گزارشگری مالی می تواند در بهبود نظام گزارشگری مالی و افزایش شفافیت اطلاعاتی در شرکت ها نقش مهمی ایفا کند. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی و از نوع پس رویدادی است. جامعه آماری تحقیق شامل شرکت های دولتی ایران بوده و داده های مورد نیاز از صورت های مالی منتشر شده در دوره زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ جمع آوری شده است. مدیریت سود به عنوان متغیر مستقل با استفاده از مدل اقلام تعهدی اختیاری مدل جونز (تعدیل شده) اندازه گیری شده و کیفیت گزارشگری مالی به عنوان متغیر وابسته با استفاده از شاخص های کیفیت سود سنجیده شده است. همچنین متغیرهای اندازه شرکت، اهرم مالی و رشد فروش به عنوان متغیرهای کنترلی در مدل تحقیق در نظر گرفته شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی و مدل رگرسیون داده های تابلویی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که مدیریت سود تاثیر منفی و معناداری بر کیفیت گزارشگری مالی در شرکت های دولتی دارد. به عبارت دیگر، افزایش میزان مدیریت سود موجب کاهش شفافیت و کیفیت اطلاعات مالی ارائه شده در صورت های مالی می شود. همچنین نتایج نشان داد که اندازه شرکت تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت گزارشگری مالی دارد در حالی که اهرم مالی اثر منفی بر آن می گذارد. این یافته ها نشان می دهد که شرکت های بزرگ تر به دلیل نظارت بیشتر و ساختارهای سازمانی قوی تر از کیفیت گزارشگری مالی بالاتری برخوردارند، در حالی که افزایش بدهی می تواند انگیزه مدیران برای مدیریت سود را افزایش دهد. نتایج این پژوهش می تواند برای مدیران، حسابرسان، سرمایه گذاران و نهادهای نظارتی در جهت بهبود فرآیندهای گزارشگری مالی و تصمیم گیری های اقتصادی مفید واقع شود.

Keywords:

مدیریت سود , کیفیت گزارشگری مالی , شرکت های دولتی , اقلام تعهدی اختیاری , گزارشگری مالی