مدلسازی معادلات ساختاری تاثیر آموزش هوش هیجانی مبتنی بر درمان هیجان مدار بر کاهش افسردگی، افزایش تاب آوری روانشناختی و عملکرد بالینی در متخصصان اتاق عمل

مقدمه متخصصان اتاق عمل به دلیل مواجهه مداوم با موقعیت های پراسترس تصمیم گیری های حیاتی و ساعات کاری طولانی در معرض افسردگی، کاهش تاب آوری روانشناختی و افت عملکرد بالینی قرار دارند. آموزش هوش هیجانی مبتنی بر درمان هیجان مدار (Emotion-Focused Therapy EFT) به عنوان یک رویکرد مبتنی بر هیجان می تواند با کمک به پردازش و تنظیم هیجانات منفی منابع روانشناختی این متخصصان را تقویت کند. با وجود مطالعات اولیه، پژوهش های مدلسازی ساختاری در این حوزه در ایران محدود است. روش کار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل همراه با پیگیری دو ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۶۵ متخصص اتاق عمل شاغل در بیمارستان های آموزشی اهواز و شیراز سال ۱۴۰۴ بود. تعداد ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه مداخله (n=۶۰) و کنترل (۶۰) قرار گرفتند. گروه مداخله ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش هوش هیجانی مبتنی بر (EFT) دریافت کردند. ابزارها شامل پرسشنامه هوش هیجانی شات (Schutte)، مقیاس افسردگی بک (BDIII)، مقیاس تاب آوری کانر - دیویدسون (CD-RISC) و چک لیست عملکرد بالینی بودند. یافته ها: نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر (EFT) به طور معنادار افسردگی را کاهش داد، تاب آوری روانشناختی را افزایش و عملکرد بالینی را بهبود بخشید. مدل ساختاری نهایی برازش مطلوبی داشت. هوش هیجانی نقش میانجی قوی ایفا کرد. اثرات در پیگیری پایدار ماند. نتیجه گیری: آموزش هوش هیجانی مبتنی بر درمان هیجان مدار مداخله موثری برای کاهش افسردگی، تقویت تاب آوری روانشناختی و ارتقای عملکرد بالینی متخصصان اتاق عمل است. پیشنهاد می شود این برنامه در آموزش های ضمن خدمت و برنامه های حمایتی گنجانده شود.

Keywords:

هوش هیجانی , درمان هیجان مدار , افسردگی , تاب آوری روانشناختی , عملکرد بالینی