بررسی رابطه شاخصهای سندروم متابولیک با اضطراب زنان پیر مبتلا به سندروم متابولیک پس از دوازده ماه تمرین هوازی

سابقه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی اثرگذاری ۱۲ ماه تمرین هوازی با شدت متوسط بر اضطراب زنان پیر مبتلا به سندروم متابولیک و ارتباط آن با شاخصهای خطر سندروم متابولیک می باشد. روش پژوهش: ۲۴ زن مبتلا به سندروم متابولیک به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی به دو گروه ۱۲ نفره تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین هفته اول سه ست ۸ دقیقه ای با فواصل استراحت پنج دقیقه با شدت ۶۰ تا ۷۰ درصد از ضربان قلب ذخیره ای تمرینات خود را انجام دادند. با سپری شدن هر هفته تا هفته دوازدهم یک دقیقه به مدت زمان ست های تمرین افزوده می شد. در دو مرحله از آزمودنی ها خونگیری و آزمون بک انجام شد. برای تجزیه تحلیل داده ها از روش آماری تی مستقل، تی جفتی و همبستگی پیرسون استفاده گردید. یافته ها: اضطراب در اثر ۱۲ ماه تمرین هوازی با شدت متوسط کاهش معنی داری یافت (P). همچنین رابطه ی معنی داری بین بهبود سندروم متابولیک و کاهش اضطراب وجود داشت (P<۰/۰۵). نتیجه گیری: در اثر ۱۲ ماه تمرین هوازی با شدت متوسط اضطراب کاهش و سندروم متابولیک بهبود یافت. این احتمال وجود دارد که کاهش اضطراب در اثر ۱۲ ماه تمرین هوازی با شدت متوسط در ارتباط با کاهش سندروم متابولیک باشد.

Keywords:

تمرین , هوازی , اضطراب , سندروم متابولیک