بررسی رابطه مولفه های سازگاری هوش هیجانی با مدیریت بحران در امدادگران فعال جمعیت هلال احمر

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه مولفه های سازگاری هوش هیجانی با مدیریت بحران در امدادگران فعال جمعیت هلال احمر مورد مطالعه امدادگران فعال در تیم نجات جاده ای هلال احمر استان قم بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری متشکل از امدادگران فعال در جمعیت هلال احمر استان قم است. حجم جامعه مزبور ۱۳۴ نفر بوده است به علت کم بودن جامعه آماری، نیازی به انتخاب نمونه آماری نمی باشد و از مجموع اشخاص موجود در جامعه آماری پرسشگری شد. ابزار اصلی گردآوری اطلاعات پرسشنامه بود به منظور سنجش مولفه های سازگاری هوش هیجانی (واقع گرایی، حل مسئله و انعطاف پذیری) از پرسشنامه استاندارد باران و برای سنجش مدیریت بحران از پرسشنامه استاندارد مدیریت بحران جهرمی (۱۳۹۰) استفاده شد. به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف استفاده شد که با توجه به نرمال بودن توزیع داده ها برای آزمون فرضیه های تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته های پژوهش حاصل از آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه حل مسئله با مدیریت بحران در امدادگران فعال جمعیت هلال احمر در سطح مطلوبی قرار داشته و بر اساس نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون به میزان ۲۴ درصد بر مدیریت بحران در امدادگران فعال جمعیت هلال احمر تاثیر می گذارد. علاوه بر آن یافته های پژوهش حاصل از آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه بین واقع گرایی و انعطاف پذیری به عنوان سایر مولفه های سازگاری در هوش هیجانی با مدیریت بحران در امدادگران فعال جمعیت هلال احمر در سطح مطلوبی قرار ندارد و این فرضیه ها پژوهش رد شدند.

Keywords:

هوش هیجانی , مدیریت بحران , جمعیت هلال احمر