تحلیل نقش سواد هوش مصنوعی مدیران مدارس در کیفیت تصمیم گیری آموزشی و نوآوری سازمانی

این مقاله با هدف تبیین جایگاه هوش مصنوعی در آموزش عالی و بررسی نقش یادگیری، پذیرش، نگرش و مقاصد رفتاری در میزان استفاده از این فناوری تدوین شده است. با گسترش سریع ابزارهای هوش مصنوعی در محیط های دانشگاهی، نیاز به شناخت عوامل موثر بر به کارگیری موثر آن در میان اعضای هیات علمی و مدیران آموزشی بیش از پیش آشکار شده است. نوشتار حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع نشان می دهد که صرف دسترسی به فناوری تضمین کننده استفاده آموزشی نیست؛ بلکه میزان یادگیری، آمادگی ذهنی، نگرش مثبت و حمایت رهبری دیجیتال نقش تعیین کننده ای در پذیرش و کاربرد موثر هوش مصنوعی دارند. یافته ها همچنین بیانگر آن است که سواد هوش مصنوعی و درک اخلاقی از کاربرد آن در کنار سیاست گذاری روشن و چارچوب های نهادی از عوامل کلیدی برای بهره برداری مسئولانه از این فناوری در آموزش عالی محسوب می شوند. در این میان، هوش مصنوعی می تواند به شخصی سازی، یادگیری، بهبود تصمیم گیری آموزشی، ارتقای کارایی فرآیندهای یاددهی-یادگیری و توسعه نوآوری در مدیریت آموزشی کمک کند. با این حال چالش هایی مانند سوگیری الگوریتمی، نگرانی های اخلاقی و مقاومت در برابر تغییر نیز باید مورد توجه قرار گیرند. بر این اساس پیشنهاد می شود دانشگاه ها و سیاست گذاران آموزشی برنامه های هدفمند برای ارتقای سواد هوش مصنوعی، توانمندسازی اعضای هیات علمی و تدوین دستورالعمل های اخلاقی و اجرایی تدوین کنند.

Keywords:

هوش مصنوعی , آموزش عالی , پذیرش فناوری , سواد هوش مصنوعی , رهبری دیجیتال