هوش مصنوعی در بودجه بندی سازمانی تحلیل رگرسیونی تاثیر سیستم های تصمیم یار بر عملکرد مالی در بخش دولتی و خصوصی

سیستم های پشتیبانی تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی در سال های اخیر به یکی از مهم ترین ابزارهای ارتقای دقت پیش بینی بودجه، کاهش انحرافات واقعی از بودجه مصوب و بهبود مدیریت ریسک مالی در سازمان ها تبدیل شده اند. این مقاله علمی ترویجی با مرور نظام مند نتایج تحلیل های رگرسیونی چند متغیره گزارش شده در مطالعات تجربی به بررسی و مقایسه الگوهای تاثیر این سیستم ها بر شاخص های عملکرد مالی در دو بخش دولتی و خصوصی می پردازد. شواهد تجمیعی نشان می دهد که در بخش خصوصی معمولا رابطه قوی تر، مستقیم تر و با ضریب تبیین بالاتر اغلب در بازه ۰٫۵۵ تا ۰٫۷۰ مشاهده می شود؛ در حالی که در بخش دولتی این رابطه ضعیف تر، اغلب بین ۰٫۳۵ تا ۰٫۵۵، غیر خطی تر و به طور قابل توجهی مشروط به متغیرهای زمینه ای و غیرفنی نظیر بلوغ زیرساخت داده، کیفیت اطلاعات، حمایت رهبری، فرهنگ سازمانی داده محور و میزان انعطاف پذیری ساختاری است. تفاوت های نهادی، ساختاری و فرهنگی دو بخش، الگوهای متفاوتی از پذیرش، استفاده و ارزش آفرینی از هوش مصنوعی ایجاد می کند. مقاله پیشنهاد می دهد که سازمان های دولتی برای نزدیک شدن به سطح اثربخشی مشاهده شده در بخش خصوصی نیازمند رویکردی دوجانبه هستند؛ تقویت همزمان زیرساخت های داده ای و تحولات فرهنگی مدیریتی. نتایج این مرور می تواند راهنمای مناسبی برای سیاست گذاران، مدیران ارشد و پژوهشگران حوزه مدیریت مالی و سیستم های اطلاعاتی باشد.

Keywords:

هوش مصنوعی , سیستم های تصمیم یار , بودجه بندی سازمانی , تحلیل رگرسیون , مدیریت ریسک مالی