گذار پارادایمیک از حسابداری سنتی به گزارشگری پایداری تبیین الزامات نوین افشا در نظام حکمرانی شرکتی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی گذار پارادایمیک از گزارشگری مالی سنتی به گزارشگری پایداری و بررسی ناترازی آن با بستر نهادی بازار سرمایه ایران انجام شده است. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی، اسناد استانداردها و پژوهشهای نوین در حوزه گزارشگری پایداری به بررسی پیشرانها، پیامدها و چالشهای عملکرد و افشای ESG در سطح جهانی و بومی میپردازد. یافته ها نشان می دهد که در سطح بین المللی گذار از گزارشگری داوطلبانه به الزام آور با معرفی استانداردهایی نظیر ESRS و دستورالعمل CSRD، مفهوم «اهمیت دوگانه» را به فیلتر استراتژیک افشا تبدیل کرده است؛ با این حال در ایران نبود استانداردهای بومی جامع، ضعف زیرساخت های کنترلی و محدودیت نظام های اعتباربخشی زمینه ساز غلبه افشای نمادین و افزایش خطر سبزشویی شده است. نتایج حاکی از آن است که استقرار حاکمیت شرکتی قوی، فشار سرمایه گذاران نهادی و پیوند افشای پایداری با مدل کسب و کار، میتواند کارکرد اطلاعاتی گزارشگری پایداری را تقویت کرده و به کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و مدیریت ریسک در بازار سرمایه ایران منجر شود. در نهایت، این پژوهش با تبیین ضرورت گذار از مشروعیت خواهی نمادین به پاسخگویی عملکردی بر نقش کلیدی تنظیم گری سخت گیرانه، بلوغ حاکمیت شرکتی و استقرار نظام اعتباربخشی مستقل به عنوان ارکان اصلی ارتقای شفافیت در بستر اقتصاد پایدار تاکید می ورزد.

Keywords:

حسابداری سنتی , حکمرانی شرکتی , گزارشگری پایداری