ارتقای شایستگی های پرستاری در آمادگی، پاسخ و بازیابی بلایا: چارچوبی برای عملکرد تاب آور نظام سلامت

مقدمه بلایا و رخدادهای بحرانی، نظام های سلامت را با چالش های پیچیده ای در حوزه ارائه خدمات، تداوم مراقبت و حفاظت از جان بیماران مواجه می سازند. پرستاران به عنوان بزرگ ترین گروه ارائه دهنده خدمات سلامت، نقش محوری در آمادگی، پاسخ و بازیابی پس از بلایا دارند. با این حال، شواهد نشان می دهد که شکاف هایی در شایستگی های تخصصی، تصمیم گیری بالینی، تریاژ، ارتباطات بین حرفه ای و حمایت روانی-اجتماعی وجود دارد. این مطالعه با هدف تبیین چارچوبی برای ارتقای شایستگی های پرستاری و تقویت عملکرد تاب آور نظام سلامت در چرخه مدیریت بلایا انجام شد. روش کار این مطالعه از نوع مرور روایتی-تحلیلی با رویکرد چارچوب سازی مفهومی بود. منابع علمی منتشرشده در پایگاه های معتبر بین المللی شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar با کلیدواژه های «nursing competency»، «disaster preparedness»، «disaster response»، «recovery»، «health system resilience» و معادل های فارسی آن ها جستجو شد. مطالعات مرتبط، مرورهای نظام مند، اسناد سیاستی و چارچوب های معتبر بین المللی در حوزه پرستاری بلایا و تاب آوری سلامت مورد تحلیل محتوایی قرار گرفتند. بر اساس یافته های استخراج شده، یک چارچوب مفهومی در سه فاز آمادگی، پاسخ و بازیابی تدوین شد. نتایج یافته ها نشان داد که ارتقای شایستگی پرستاران در بلایا نیازمند یک رویکرد چندبعدی است که شامل آموزش مبتنی بر شبیه سازی، تمرین های بین حرفه ای، توسعه مهارت های تریاژ و اولویت بندی، تقویت ارتباطات بحران، و آموزش حمایت های روان شناختی اولیه می باشد. در فاز آمادگی، تمرکز بر آموزش مداوم، بازآموزی و تمرین های عملی موجب افزایش اعتمادبه نفس و آمادگی عملکردی پرستاران می شود. در فاز پاسخ، شایستگی در تصمیم گیری سریع، مدیریت منابع محدود و هماهنگی تیمی نقش تعیین کننده دارد. در فاز بازیابی نیز، مشارکت پرستاران در بازسازی خدمات، مراقبت های طولانی مدت و حمایت از سلامت روان آسیب دیدگان، تاب آوری نظام سلامت را تقویت می کند. چارچوب پیشنهادی نشان داد که تلفیق آموزش، سیاست گذاری و ارزیابی عملکرد می تواند به ارتقای کیفیت مراقبت در شرایط بحران منجر شود.

Keywords:

پرستاری در بلایا , شایستگی حرفه ای , آمادگی , پاسخ , بازیابی , تاب آوری نظام سلامت