مدل علی عملکرد ریاضی دانش آموزان مبتنی بر مهارت تفکر انتقادی معلم و دانش آموز با میانجی گری نگرش به ریاضیات

پیشینه و هدف: آموزش ریاضی همواره از دغدغه های اساسی نظام آموزشی کشور بوده و یکی از مشکلات بزرگ، پایین بودن انگیزه و عملکرد دانش آموزان در این حوزه است. پژوهش های متعدد نشان داده اند که مهارت تفکر انتقادی معلمان و دانش آموزان، نقش مهمی در بهبود فرآیند یادگیری و ارتقای عملکرد ریاضی دارند. نگرش دانش آموزان به ریاضیات به عنوان یک متغیر تاثیرگذار و میانجی، می تواند تعامل بین تفکر انتقادی و عملکرد ریاضی را توضیح دهد. هدف پژوهش حاضر، بررسی مدل علی تاثیر تفکر انتقادی (معلم و دانش آموز) بر عملکرد ریاضی با نقش میانجی نگرش به ریاضیات است. روش ها: این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی و با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان ریاضی مقطع متوسطه دوم شهر آبادان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. نمونه مورد نظر به صورت خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد عملکرد ریاضی، مهارت تفکر انتقادی و نگرش به ریاضی استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها تایید گردید. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که مهارت تفکر انتقادی معلمان و دانش آموزان، اثر مثبت و معناداری بر عملکرد ریاضی دارد. این تاثیر هم به صورت مستقیم و هم به واسطه ارتقای نگرش مثبت دانش آموزان به ریاضیات رخ می دهد. مدل علی پژوهش نیز برازش مطلوبی با داده ها نشان داد. نتیجه گیری: یافته ها بیانگر اهمیت آموزش و تقویت مهارت های تفکر انتقادی و بهبود نگرش دانش آموزان به ریاضیات، جهت افزایش عملکرد ریاضی آن هاست. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و سیاستگذاری ها، تقویت تفکر انتقادی و نگرش مثبت به ریاضی را در مرکز توجه قرار دهند.