مسجد اولین جایگاه تجلی هنر اسلامی است که این هنر بصورت خطاطی ، کاشی کاری ، کتیبه نویسی با مضامین قرآنی و ادبی بروز کرده است وبیشتر هنرمندان سعی کردهاند که بااستفاده از آیات و احادیث و دعاها بر دیوارههای بناها علاقمندی خود را به خداوند و اهل بیت را نشان دهند . بنابراین نه تنها معماران بلکه کتیبه نویسان نیز می کوشند تا فضایی را ایجاد کنند و بدین ترتیب فضای معنوی ایجاد شده با کتیبه ها در اماکن مذهبی همچونمسجد انسان را به اشراق و شهود سوق می دهد . یکی از آثار و ابنیه با عظمت ایران
مسجد کبود است که از قرن نهم هجری به جا مانده است این مسجدکه در سال 221 ق در دوره جهانشاه قراقویونلو بنا شده است دارای کتیبه ها و نوشته هایی با انواع خط های کوفی ، ثلث ، .... و کاشی کاری های معرق و بسیار ظریف و ز یبایی بر سطوح خارج و داخل آن می باشد این مقاله ها به روش توصیفی تحلیلی به بررسی
خط نوشته ها و کتیبه های
مسجد کبود و مفاهیم و معانی آیات و احادیث بکار رفته در این بنا می پردازد . بخش مهمی از مفاهیم و مبانی
معماری اسلامی ایرانی که معماری مساجد نیز از – مهمتر ین آنهاست، دارای جایگاه ویژه از لحاظ
خط نوشته ها و کتیبه هایش می باشند. بررسی مضامین و محتوای کتیبه ها و
خط نوشته های
مسجد کبود تبریز و ارتباط معنایی و محتوایی این مضامین با هم از موارد مطرح شده در این مقاله می باشد