بررسی انتقادی معنا و اندیشه های بیدل در آیینه ی یک غزل
Publish place: Research in Persian Language & Literature، Vol: 7، Issue: 14
Publish Year: 1388
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 755
This Paper With 26 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PLL-7-14_007
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1393
Abstract:
آوازه و بزرگی بیدل تنها به شیوه ی بیان و پیچ و خم های زبانی او ختم نمی شود، بلکه برخی از شکوه و جلال و جذابیت شعر او به اندیشه اش مربوط است که بهمثابه ی زبانش پر رمز و راز است. اگر بپذیریم که در حوزه ی معنا و اندیشه ی بیدل نیز برجستگی و خصوصیت های سبکی هس ت، می توان پرسید که ایندگرگونی ها در قالب غزل چگونه خود را نشان داده است؟ اگر غزل، آیینه ی تغزل و سخنان غنایی است، عشق و اندیشه در آن چگونه با هم گره خورده است؟ آیااز نظر اندیشه می توان غزل بیدل را نوعی غزل خاص نامید؟ در این مقاله با طرح یکی از غزل های پرآوازه ی بیدل، به نقد اندیشه های مندرج در این غزلپرداخته ایم. حاصل این پردازش نیز این است که چنان که شعر سبک هندی در قالب گفتار و فرم متحول و دگرگون شده است، از جهت اندیشه و فکر نیز اینتحول در نمونه های بارز شعر سبک هندی که سروده های بیدل یکی از نمایندگان پرآوازه ی آن است، دیده می شود.
Keywords:
Authors
علی محمدی
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا همدان