زمینه گرایی در معماری بومی ایران
Publish place: International Conference on New Design and Construction Methods in Contextual Architecture
Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 4,141
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EETCC01_039
تاریخ نمایه سازی: 12 دی 1393
Abstract:
جغرافی دانان، شهر را منظره ای مصنوعی از خیابانها، ساختمانها، دستگاهها و بناهایی می دانند که زندگی شهری را امکانپذیر می سازد. هر شهری دارای ویژگی هایی است که بعضی از آنها منحصر به فرد و بعضی تابع جامعه ای است که خود را در آن جای داده است. پس میتوان گفت تمامی شهرها، محیط بصری خاص خود را دارند. محیط بصری شهر از طریق ویژگی های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی به وجود می آید و فصل مشترک انسان و شهر محسوب میشود. انسان یا بازدیدکننده به واسطه ی محیط بصری، شهر را درک و ارزیابی میکند و نسبت به آن شناخت پیدا میکند. با توجه به اینکه هیچ دو شهری پیدا نمیشود که درک و شناختکاملا یکسانی را به ببننده القا کند، پس هر شهر دارای زمینه های مختص خود است. زمینه، بستر و محیطی است که معماری در آن شکل میگیرد که هم شامل محتوا وهم شامل شکل اثر است؛ بنابراین معماری زمینه گرا، معماری است که بناها با توجه به مسائل فرهنگی، تاریخی، کالبدی و شرایط خاص محل قرارگیری طرح انجام میگیرد. با کمی تامل در معماری سنتی ایران میتوان دریافت که این معماری غنی همواره، توجه به محیط پیرامون اثر را ضروری دانسته و بر این باور است که توازن میان معماری ومحیط می تواند هم برای خود اثر وهم برای زمینه، عاملی موثر وتقویت کننده باشد؛ همانگونه که عبدالحمید نقره کار در کتاب مبانی نظری معماری خود، بر این باور است که معماری ایرانی اسلامی، نه تنها در تضاد با زمینه شکلگیری خود نیست، بلکه آن را کاملتر نیز میکند. بناهای تاریخی برجای مانده، نشان – دهنده این است که معماری ایران، با گرایش به سمت پایداری بوم شناختی و اجتماعی و احترام به منابع طبیعی و حفظ آن برای نسل آینده، تحقق یافته است. این مقاله بر پایه مطالعات کتابخانه ای و به صورت تفسیری توصیفی میباشد و سعی شده است پس از تفهیم معماری زمینه گرا و عناصر آن، معماری بومی ایران را با تحلیل – آثار معماری گوناگون، از جنبه های مختلف زمینه گرایی مورد بررسی قرار دهد تا وجه زمینه گرایانه معماری ایران بیش از پیش مشخص شود.
Keywords:
Authors
بهزاد هاتفی
دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر
امیرحسین فرحی نیا
دانشگاه تربیت مدرس
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :