در جهان مدرن با مرتفع شدن نیازهای مادی انسان به واسطه پیشرفت تکنولوژی، رفته رفته
معماری جدیدی پا به عرصه وجود نهاد، که نه تنها به آرمان های
معماری سنتی وقبل از خود پایبند نبوده، بلکه
معماری معاصررادچار تزلزل غیر قابلکنترلی نموده است.معماری وابسته به تکنولوژی بدون توجه به انسان و حداقل سازگاری با طبیعت خلق شده است.در ا ین میان
معماری تکنولوژی مدار سهم به سزایی در به مخاطره انداختن محیط زیست داشته است .آگاهی به این مساله مطالعه
معماری گذشته، که سازگاری واحترام به طبیعت وهمچنین تاکید بر ترکیب فضاهای بازحیاط در آن به خوبی مشهود استرا افزایش ،ونیاز به باز آفرینی این فضاها در
معماری معا صر را تشدید کرده است. ساختار
حیاط فرهنگ محور است و معیارهای فرهنگی بر آن تاثیر مستقیم دارد. بنابراین با نظر به آموزه های فراوان این صنصر کارآمد به لزوم بازخوانی فضاها یباز)حیاط(در مجموصه های مسکونی در جهت ارتقاءتعاملات اجتماصی و فرهنگی نیز می توان اشاره نمود.پژوهشهای زیادی در رابطه با فضاهای باز
حیاط در ابعاد مختلف علوم انسانی ،معماری ومنظربه صورت مجزا صورت گرفته است .پژوهش حاضر برآن است که با در نظر گرفتن مزایا وخصو یات
حیاط در زمینه های اجتماصی وفرهنگی و
معماری ومنظر به صورتتوامان پرداخته و باتوجه به تیپولوژی انواع فضاهای بازحیاط به نقش کلیدی آن در
هویت بخشی به معمار ی
معاصر تاکید نماید.روش تحقی در این مقاله به ورت کیفی واز طری مطالعه منابع کتابخانه ای بوده است، که با طبقه بند ی اطلاعات به اهمیت ونقش
حیاط در
معماری مسکونی مطلوب پرداخته می شود