خیابان ها مهمترین ، حساسترین و بیشترین فضای عمومی یک شهر را تشکیل می دهند . بطور کلیی به خاطرعدم وجود یا عدم رعایت اصول، مقررات و ضوابط قبول شده ای که بطورصحیح روابط بین انسان واتومبیل در شهر می باشد، سبب بلا استفاده شدن اغلب فضاهای عمومی شهر برای عابران پیاده شده است. پدیده خیابان به صورت کنونی خود ، همزمان با اتومبیل از غرب وارد فرهنگ ما شده وطراحان وبرنامه ریزان نقض چندانی در رراحی این فضاها بخصوص در رابطه با خصوصیات فرهنگی و نیازهای اجتماعی ، اقتصادی ما نداشته و صرفا به پیاده کردن الگو های خارجی پرداخته اند . حاصل امر این شده که فضاها و فرم های ایجاد شدهبا نیازها و خصوصیات جامعه ما انطباق نداشته در نتیجه خیابان ها به مکان هایی نا امن ، زشت ، خطرناک غیر انسانی ،شلوغ و پر سر و صدا و پردغدغه تبدیل گشته ،که یک از این فضاها
ایستگاه تاکسی است .ایستگاه تاکسی مکانی است در کنار خیابان که تاکسی برای مسافرگیری در آنجا توقف می کند و به شیوه های مختلفرراحی و مشخص می شود . جانمایی مناسب این محدوده به نظام بخشی فضای شهر و ترافیک شهری کمک می نماید. حال سوال این است که نابسامانی های ایستگاه های حمل ونقل عمومی در خیابان های شهری متاثر ازچیست و این عوامل چگونه در آن ازر می گذارند؟در این مقاله از روش توصیفی تحلیلی همراه با تشریح یک نمونه بررسی شده و همچنین بررسی موضع موردنظر خود ،همگام با حضور در محیط و مشاهده ولمس شرایط ،برای جمع آوری ارلاعات استفاده شده است .مطالعه الگوهای رفتاری نشان می دهد که طرح ها وتدابیری که برالگوهای رفتاری استفاده کنندگان ازفضا منطبق نبوده یا با آنها همآهنگی لازم را نداشته باشد به هر نحوی که باشند ، درعمل به ناچارموفق نبوده و استفاده کنندگان مورد نظر،از آنها آن طور که پیش بینی شده استفاده نخواهند کرد .همچنین ویژگی انواع مختلف
ایستگاه تاکسی و مکان و اهمیت وجود آن بررسی شده تا در هر مکانی مطابق با الگوهای رفتاری آن ایستگاه رراحی و جانمایی و اجرا گردد.