کاربرد شناسایی دوره عمر سازمان در تدوین استراتژی های اصلی

در حال حاضر سازمان ها اغلب استراتژی های کلان خود را از طریق مدل های Portfolio ، ADL ، IEFE ،SPACE و ... به دست می آورند و مدل " دوره عمر سازمان " یا مورد استفاده قرار نمی گیرد یا فقط، در زمان تدوین استراتژی های اصلی مورد استفاده واقع می شود . در نظر نگرفتن موقعیت سازمان بر روی منحنی دوره عمر خود در زمان تدوین استراتژی های کلان، اغلب، موجب بروز مشکلاتی در زمان تدوین و سپس اجرای استراتژی های اصلی می گردد زیرا، بعضا .ً استراتژی هایی برای سازمان تدوین می گردنًد که عملا، نه تنها موجب رشد سازمان نمی شوند . بلکه، بقای سازمان را نیز به خطر می اندازند . در این مقاله، سعی بر این است که بر پایه یک مطالعه تطبیقی و با ترکیب مفاهیم دوره عمر سازمان براساس نظریه ادیزس و استراتژی های اصلی 13 گانه دیوید، استراتژی های اصلی بالقوه مناسب برای سازمان، در هر یک از مراحل دوره عمر خود، تعیین و معرفی گردد .