معماری یکی ازشاخه های هنروتمدن است که ازروزگار پیش ازتاریخ موردتوجه گروه های مختلف انسانی قرارگرفته و سعی وافر درتکامل و گسترش آن به عمل آمده است درمیان زیرمجموعه های معماری معماری آرامگاهی ازجایگاه ویژه ای برخوردار است و یکی ازپرتعدادترین بناهای تاریخی به جای مانده درایران هستند این دسته ازبناها ازجنبه های مختلف معماری تاریخی هنری مذهبی و اجتماعی قابل مطالعه و بررسی اند ازاواخر دوره قاجاری معماری فرنگی موردتقلید معماران ایرانی قرارگرفت و این روند دردوره پهلوی اول ودوم نیز ادامه یافت دردهه سوم قرن حاضر موج نارضایتی ازغرب گرایی همچنین انتقاد به
معماری مدرن ازطرف عده ای ازمعماران غربی باعث توجه به هویت و سنت معماری ایرانی درطراحی بعضی ازبناهای فرهنگی شد دراین مقاله سعی دربازشناسی برخی اثارارامگاهی معاصر است بدین منظور ازروش مطالعات کتابخانه ای و توصیف این اثار بهره گرفته شده است امید است با تاثیری که تعداداندک این بناها دردوره معاصر برتلفیق
معماری سنتی و مدرن درایران گذاردند معماران با بهره گیری ازمیراث کهن معماری کشورمان درطراحی بناها و با استفاده ازتکنولوژی مدرن به پاسداری ازهویت ایرانی و سنتی بپردازند