معماری برای
کودکان دارای ویژگیهای خاصی میباشد که باید در
طراحی محیطهای کودکانه در نظر گرفته شود.با توجه به جمعیت قابل توجه
کودکان در ایران و کمبودها و ناقص موجود در محیطهای مخصوص
کودکان این مسئله ضرورت مییابد کهیک چارچوب برای
طراحی این گونه محیطها فراهم آورده شود. در این راستا کانونهای پرورشی
کودکان و نوجوانان و مراکز رشد خلاقیت
کودکان یکی از اصلیترین محیطهایی است که مخصوص
کودکان طراحی میگردد و باید پاسخگوی تمامی نیازهای
کودکان باشد بنابراین میتوان آن را به عنوان یک بنای خاص در این زمینه مورد توجه قرار داد.برای رسیدن به فاکتورهای
طراحی بررسی دیدگاه
کودکان و مکانهایی که دائماً با آنها در ارتباط هستند میتواند مسمر ثمر باشد. هدف این تحقیق بررسی عوامل پایدار در
محیط هایی نظیر مهد کودک ها میباشد تا با در نظر گرفتن آنها بتوان نیاز های روحی، روانی و احساس آرامش و
امنیت را در
کودکان القاء بخشید. تحقیق حاضر، از روش زمینه یابی و نیز روش کیفی استفاده شده و گردآوری اطلاعات از طریقمصاحبه، پرسشنامه، مشاهده، تحلیل عکس، تحلیل نقاشی
کودکان بوده و سپس با مطالعهی کتابها و مقالهها و فیش برداری و استفاده از آرشیو کتابخانهها، مجلهها، روزنامهها و مقالات این مطالعات تکمیل گردیده است پس از تأیید مدل پیشنهادی به وسیله نگرش سنجی از متخصصین معمار و روانشناس، اصول
طراحی بر اساس مدل حاصل استخراج شد. نتایج حاصل شده از این تحقیق نشان می دهدکه تناسبات، مقیاس، خوانایی و تغییر پذیری و امکان توسعه فضا بسیار می تواند بر
کودکان تأثیر داشته و باعث احساس آرامش و
امنیت شود