اثر بربرین هیدروکلراید بر اختلالات عملکرد حرکتی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین

Publish Year: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 682

This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JKH-8-4_007

تاریخ نمایه سازی: 16 فروردین 1395

Abstract:

مقدمه: بیماری دیابت منجر به بروز اختلالات حرکتی گردیده و بربرین هیدروکلراید، آلکالوئیدی با آثار متعدد ضد دیابتی و آنتی اکسیدان می باشد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر بربرین هیدروکلراید بر اختلالات حرکتی ناشی از دیابت در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین طراحی شده است.مواد و روش ها: در این مطالعه، 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار انتخاب و به طور تصادفی به پنج گروه مساوی: شاهد، شاهد تیمارشده با بربرین هیدروکلراید mg/kg100 دیابتی دیابتی تیمارشده با بربرین هیدروکلراید mg/kg100.50 تقسیم شدند. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین با دوز 55 میلی گرم/ کیلوگرم به صورت درون صفاقی القاء گردید. یک هفته پس از تزریق استرپتوزوتوسین، تیمار با بربرین هیدروکلراید با دوز 50 و 100 میلی گرم/روز به مدت شش هفته به صورت خوراکی انجام شد. اندازه گیری قندخون نیز در هفته های 1 و 3 و 5 و 7 ازطریق سیاه رگ دمی به عمل آمد و در پایان هفته ششم و هفتم، گروه ها با آزمون های رفتاری، سطح شیب دار، بارفیکس و ماز y مورد ارزیابی قرارگرفتند.نتایج: گروه دیابتی تیمارشده با بربرین هیدروکلراید mg/kg100.50 بهبودی قابل توجهی را در مقایسه با گروه دیابتی در آزمون های سطح شیبدار، بارفیکس و ماز y نشان دادند. نتیجه گیری: تجویز بربرین هیدروکلراید به مدت شش هفته منجربه بهبود اختلالات حرکتی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین می شود.

Authors

مهناز مصری پور علویجه

دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان- دانشکده علوم پایه- دانشجوی دکترای فیزیولوژی

حمید کلالیان مقدم

دانشگاه علوم پزشکی شاهرود- دانشکده پزشکی- گروه فیزیولوژی- استادیار

غلامحسن واعظی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان- دانشکده علوم پایه- استادیار