بررسی رابطه بین عوامل اجتماعی و میزان مشارکت شهروندان در امور شهری (مطالعه موردی: شهرستان سقز)

مشارکت در امور شهری ایجاد انگیزه مسئولیت درمردم جهت پذیرش برنامه های توسعه شهری و تشویق ابتکارات محلی است. شهرستان پدیده فرهنگی و چند بعدی است که تحت تاثیر عوامل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است و در نهایت متاثر از مشارکت شهروندان در امور عمومی است. این مطالعه به بررسی رابطه بین متغیرهای عضویت در گروه های ثانویه و داوطلبانه، انسجام اجتماعی، اعتماد اجتماعی، احساس بی رغبتی و بی قدرتی سیاسی، پایگاه اجتماعی،اقتصادی، تحصیلات، جنسیت با میزان مشارکت در امور شهری شهروندان سقز می باشد. جمعیت شهروندان 69746 نفر می باشد که بیش از 25 سال سن دارند. حجم نمونه شامل 381 شهروند است و از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی استفاده شده است. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد. داده ها و نتایج مشخص کردند که برخی عوامل (مانند عدم اهتمام متولیان امور شهری به جلب و جذب مشارکت های مردمی و...) امکان مشارکت در امور را توسط شهروندان، محدود می نمایند. مطابق با نظر پارسونز ویژگی های فردی به ویژه نظام شخصیت مشارکت کنندگان از جمله این عوامل است. شخصیت فعال در راستای مفهوم شهروندی ضمن برخورداری از حقوق تعهداتی را احساس می کند و خود را مکلف به مشارکت و ایفای نقش در جامعه می داند بنابراین، بستر سازی برای ایجاد و تقویت چنین شخصیتی در مقابل شخصیت های منفعل برای افزایش مشارکت ضروری به نظر می رسد. با توجه به نتایج تحقیق و آزمون فرضیات بین اعتماد اجتماعی، انسجام اجتماعی و یا همبستگی اجتماعی، احساس ناتوانی سیاسی(بی میل و بی قدرتی احساس سیاسی) به رسمیت شناختن وظایف، وضعیت اقتصادی اجتماعی با مشارکت اجتماعی ارتباط معنی داری وجود دارد.

Keywords:

انسجام اجتماعی , اعتماد اجتماعی , احساس بی قدرتی سیاسی , مشارکت شهروندان