کارکردهای علم روانشناسی در فقه

علم روانشناسی دانشی توصیفی و تجربی و فقه دانشی اعتباری و تعبدی است . اما علی رغم تمایزاتی که در ماهیت و رسالت این دو علم وجود دارد، زمینه هایی برای هم افزایی این دو علم قابل احصاء است. از جمله می توان به شباهت و اشتراک در موضوع ، قلمرو، و کاربردی بودن اشاره کرد. از آنجا که احکام فقهی تابع مصالح و مفاسد واقعی است، علم روانشناسی می تواند با ارائه تحلیل های روانشناختی از احکام فقهی کمک شایانی در ترویج احکام فقهی داشته باشد. همچنین ارائه موضوعات مستحدثه فقهی و غنای بیشتر علم فقه، توسعه قلمروی در فقه، زمینه سازی برای تاسیس گرایش «فقه روانشناسی» از دیگر کارکردهای علم روانشناسی در فقه به شمار می رود و از میان شاخه های مختلف روانشناسی، روانشناسی تحولی(رشد) و روانشناسی مرضی بیشترین نقش را در این زمینه ایفاء می کنند

Keywords:

روان شناسی , فقه , روانشناسی تحولی , روانشناسی مرضی , فقه روان شناسی