احیای معماری سنتی گامی نو در جهت استفاده بهینه از انرژی های تجدیدپذیر (مطالعه موردی: روستای نایبند، طبس)
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 801
This Paper With 7 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CULTURAL04_011
تاریخ نمایه سازی: 8 آبان 1395
Abstract:
هنر معماری ایرانی از سابقه ای کهن برخوردار است و این سبک معماری در گذشته همیشه در راستای همسو بودن بااقلیم بوده است. معماران ایرانی در گذشته برای کاهش مصرف چوب به منظور گرمایش ، ساختمان ها را به گونه ای بنامی کردند که در زمستان از نور خورشید برای گرم کردن استفاده نمایند و در تابستان فضای ساختمان در سایه قرارداشت. وجود این معماری غنی را می توان در اکثر نقاط ایران مشاهده نمود از جمله روستای نایبند که در استفاده ازانرژی های تجدید پذیر یک نمونه کارآمد از معماری سنتی است. در این روستا وجود بافت پلکانی که به علت صخرهایبودن بستر روستا در جهت استفاده بهینه از فضا صورت گرفته است. دیوارهای ضخیم و استفاده ازکاهگل و تیرهایچوبی به عنوان عایق های حرارتی در کاهش هدررفت انرژی عمل نموده و همچنین کنگره های مثلثی شکل و ویژگیهای دیگر می تواند نگاه ها را به سوی معماری سنتی سوق دهد. نتایج بدست امده از این مقاله به درک اهمیت نقشمعماری سنتی در استفاده بهینه از انرژی های تجدید پذیر و احیای آن در معماری مدرن منجر می شود.
Keywords:
Authors
فاطمه فرزانه پی
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
ناهید علی پور
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
حسن خسروی
استادیاردانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :