تعلق عاطفی و دلبستگی به مدرسه، پیش بینی کننده ی پرخاشگری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر پیش بینی پرخاشگری دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر تبریز، براساس عوامل مربوط به تعلق عاطفی و دلبستگی به مدرسه بود. بدین منظور، از میان جامعه ی آماری این مطالعه، 351 نفر از دانش آموزان نوجوان مدارس دخترانه و پستترانه دوره متوستتطه اول، به روش نمونه گیری خوشه ای چنتد مرحله ای برگزیده شدند. برای انجام این پژوهش نمونه ی مد نظر از طریق تکمیل پرسشنامه های مقیاس ارزیابی پرخاشگری (مک دونالد والکلین ، 1997)، مقیاس دلبستگی مدرسه (هیل و ورنر، 2006)و مقیاس تعلق عاطفی (کوری، 2001)مورد آزمون قرار گرفتند؛ و برای تحلیل داده های جمع آوری شده از روش های همبستگی و تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که بین تعلق عاطفی و پرخاشگری رابطه ی معکوس وجود دارد و تعلق عاطفی می تواند پرخاشگری دانش آموزا ن را پیش بینی کند. اما بین دلبستگی به مدرسه و رفتارهای پرخاشگرانه رابطه ی معنادار وجود ندارد. همچنین بین تعلق عاطفی و دلبستگی به مدرسه نیز رابطه مثبت معنادار وجود دارد. از آن جا که نتایج این پژوهش با تعدادی از پژوهش ها همسو بود؛ لذا یافته های پژوهش حاضر می توانند، راهگشای تحقیقات بیشتر، در خصوص بررسی رابطه ی علت و معلولی متغیرها در آینده باشند و مکملی برای نظریه های جدید در راستای رابطه ی متغیر های مورد مطالعه باشند.

Keywords:

پرخاشگری , تعلق عاطفی , دلبستگی به مدرسه , دانش آموزان