گردشگری کلیه ی فعالیتهای دیدار کننده (توریست) را از آغاز تا پایان مسافرت در برمیگیرد. این سفری که به منظور تجارت، کسب آرامش و لذت یا یادگیری صورت میگیرد، میتواند برخاسته از باور و
فرهنگ گردشگر و مبتنی بر ارزشها باشد. در این صورت
گردشگری میتواند با افزایش معرفت گردشگر از دیدار طبیعت و میراث گذشتگان جهانبینی او را تغییر دهد؛ تغییری توأم با پایبندی بر ارزشها و بندگی خدای طبیعت آفرین و این یعنی
گردشگری همراه با معنویت.
گردشگری در این صورت میتواند از راه شناخت میراث گذشتگان و شناخت ملتها و فرهنگها، دردل گردشگران نوع
دوستی عمیقی ایجاد کند. با شناخته شدن کافی ملتها و فرهنگها، زمینه ی بیزاری از خشونت و
صلح طلبی برای انسانها به خوبی فراهم میشود. این مقاله با روش آیا
گردشگری « : تحلیلی توصیفی سعی دارد برای این پرسش جواب/ جوابهای مثبت تبیین کند که فرضیه این مقاله این است »؟ ظرفیت معنوی بودن/ شدن و رابطه داشتن با
صلح و
دوستی را دارد که کلیه فعالیتهای گردشگر، ظرفیت
معنویت پذیری را دارد و
گردشگری برای
صلح و
دوستی بین ملتها و فرهنگها، ابزار قوی و بستر بسیار مناسبی محسوب میشود