تا کنون اکثر بیمارستانهای کودکان در کشور ایران، بدون توجه به روحیات کاربران اصلی آن ها و تنها با محوریت درمانی طراحی شده اند. این امر باعث می شود که کودکان، همواره هنگام مراجعه و بستری شدن برای انجام اعمال درمانی در این محیط ها دچار نوعی ترس و اضطراب شوند، که خود این نکته باعث کاهش تأثیر درمان بر روی آنها می شود، در کشورهای پیشرفته از سالها پیش معماران تلاشهایی در جهت رفع این مشکل انجام داده و موفقیت هایی نیز به دست آورده اند، این راهکارها در زمینه هایی از قبیل هنردرمانی ، طبیعت درمانی ،
رنگ درمانی ، عطر درمانی و
نور درمانی انجام گرفته، اما در مطالعه بر روی
نور و
رنگ تاکنون فقط جنبه ی فیزیکی آن مد نظر قرار گرفته و به جنبه ی روانی آن پرداخته نشده است در این مقاله ابتدا به مطالعه ی
نور و
رنگ تأثیرات آن بر انسان به عنوان یکی از مؤلفه های مهم گرافیک محیطی پرداخته است، سپس به بررسی عوامل موثر در انتخاب
نور ها و رنگها و تأثیرات آن ها در
بیمارستان کودکان پرداخته ایم. روش تحقیق بکار گرفته در این نوشتار مبتنی بر مطالعات کتابخانه ایست و رویکردی توصیفی دارد. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان می دهد که
رنگ ها و
نور ها بنا بر فیزیک خود و همچنین تأثیرات روا نشناختی خاص خود می توانند تأثیرات مشخصی را بر بیماران به جا بگذارند و همچنین عملکردهای بخش بستری بیمارستان استفاده از
رنگ های مشخصی را طلب می کند و طراح در طراحی
بیمارستان کودکان می بایست این عوامل را در نظر بگیرد.