مقایسه روشهای اسمزمعکوس و الکترودیالیز در تصفیه آب

با توجه به کمبود آب در جهان روشهای متعددی برای جداسازی نمکهای محلول از آبهای لبشور و آب دریاها ارایه شده است که از این بین میتوان به روشهای غشایی شامل الکترودیالیز و اسمز معکوس اشاره کرد. اسمزمعکوس اساسا یک فرایند غشایی نفوذی است که بر اساس نیرومحرکه فشاری عمل میکند فرایند اسمزمعکوس، قادر به حذف جامدات حلشده، باکتریها، ویروسها و سایر مواد میکروبی داخل آبمیباشد و عمدتا این فرایند برای شیرین سازی آب دریا مورد استفاده قرار میگیرد اما عامل تصفیه در الکترودیالیز جریان برق مستقیم است و در این فرایند تنها میتوان یونهای آب را کاهش داد به عبارت دیگر اساس این روش جداسازی ذرات باردار است و تنها برای آبهای لبشور کاربرد دارد. در این مقاله با عنایت به نتایج حاصله از مطالعات و تحقیقات روز دنیا در راستای انتخاب روش بهینه سیستم تصفیه آب، از بینسیستمهای نمکزدایی اسمزمعکوس و الکترودیالیز مقایسهای فنی بین این سیستمهای نمکزدایی که پرکابردترین سیستمهای نمکزدایی دنیا میباشند، انجام شده است و نتایج بدست آمده به این صورت است که با توجه به اینکه روش الکترودیالیز دارای راندمان نمکزدایی بالاتر، گرفتگی غشاء کمتر و پیشتصفیه کمتری نسبت به روش اسمزمعکوس است بنابراین توصیه میشود از روش الکترودیالیز برای تصفیه آب استفاده کنیم.

Keywords:

اسمز معکوس , الکترودیالیز , روش غشایی , شوریزدایی , غشاء