کاتالیزورهای بر پایه فلز واسطه انتهایی (LTM): نسل دوم کاتالیزورهای تک موضعی در طراحی لیگاندهای جدید دی ایمینی برای پلیمر شدن اولفین ها

کاتالیزورهای زیگلر- ناتا و متالوسن نقش مهمی در صنعت پلی اولیفن ایفا می کنند. ولی محدودیت های ذاتی این سامانه ها، به ویژه در زمینه طراحی زنجیرهای پلیمری و پلیمر شدن مونومرهای قطبی، باعث شده است تا توجه زیادی به گسترش سامانه های کاتالیزوری جدید، از جمله کاتالیزورهای دارای فلزات واسطه انتهایی (LTM) معطوف شود. سامانه های دی ایمین با فلز مرکزی نیکل یا پالادیم، دسته مهمی از خانواده کاتالیزورهای LTM را تشکیل می دهند. در این سامانه ها، تغییر ساختار لیگاند و شرایط پلیمر شدن به شدت بر عملکرد کاتالیزور و خواص پلیمر به دست آمده اثر می گذارد. بنابراین، طراحی لیگاندهای نوین برای بهبود عملکرد کاتالیزور، زمینه پژوهش های مهمی در این سامانه ها شده است. در این مقاله، به روند پژوهش و توسعه شرکت های معتبر در زمینه نسل دوم کاتالیزورهای تک موضعی پرداخته می شود. سپس، مشخصات و ویژگی های سامانه های کاتالیزوری با لیگاند دی ایمین شرح داده می شود. در نهایت، به مهم ترین پژوهش های انجام شده در زمینه طراحی لیگاندهای جدید در این خانواده اشاره می شود.