انسان به منزله مساله ای زبانی دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان
Publish place: Clinical Psychology Studies، Vol: 6، Issue: 24
Publish Year: 1395
Type: Journal paper
Language: Persian
View: 592
This Paper With 36 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- I'm the author of the paper
Export:
Document National Code:
JR_CPS-6-24_004
Index date: 2 July 2017
انسان به منزله مساله ای زبانی دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان abstract
نظریههای مطرح در حوزه روانشناسی هریک بنابر پیشفرضهای فلسفی خود، در تبیین رفتار و ماهیت روان انسان بر عوامل متفاوتی تاکید داشتهاند. در این میان برخی عمدتا بر جهان عینی و بیرونی تمرکز و تاکید کرده و عوامل برون ذهنی را عوامل اساسی شکل دهنده رفتار انسان به شمار میآورند و برخی معتقدند انساندر جهان ذهنی و خصوصی تجربیات خویش زندگی میکند که بیشترین تاثیر را بر او دارد. در کنار دو دسته عوامل ذهنی- شخصی و عوامل عینی- بیرونی، میتوان به عامل سومی اشاره داشت که در عین استقلال برهر دو تاثیر گذار است؛ این عامل سوم که امری بینالاذهانی و اجتماعی محسوب میشود، زبان است کهاهمیت ویژهای در هستی انسان و شکلگیری رفتار او دارد؛ از این رو، تحقیق حاضر درصدد آن است که به بررسی دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان بپردازد. پژوهش حاضر پژوهشی کیفی و توصیفی - تحلیلی از نوع تحلیل محتواست که به منظور توصیف عینی و کیفی محتوای مفاهیم به صورت نظامدار انجام شده است. در دیدگاه مولانا اساسا ذهن آدمی از زبان او جدا نیست؛ آگاهی انسان همواره ماهیتی کلامی دارد و فعالیتهای ذهنی همچون ادراک، اندیشه و شناخت در زبان رخ میدهند. زبانصورت و شکل معنا را مشخص میسازد و افراد تجربه خود از واقعیت را به گونهای خلاق، از طریق معانی موجود در زبان شکل میدهند. زبان همچنین خیال انسان را تحت سیطره خود قرار میدهد و بر بدن نیز تاثیرمیگذارد؛ از این رو میتوان گفت که زبان تعیین کننده اصلی وضعیت روانی و رفتار آدمی به شمار میآیدو روش بررسی مسایل انسانی، زبان کاوی است. مولانا اهمیت ویژهای برای زبان مجازی و از جمله استعاره و داستان در دستیابی به معنا قایل است. از نظر او محتوای ذهن و آگاهی انسان میتواند ساختی روایتی داشتهباشد. دیدگاه مولانا به زبان و روایت، دیدگاهی واقع گرا است . هستی انسان ساختاری زبانی دارد و آدمی بر اساس شرایط زبانی اش عمل می کند. زبان، جهان سومی است که بین جهان ذهن و جهان عین قرار دارد و ارتباط آن دو را میسر و میان آنها واسطهگری میکند. از این رو میتوان گفت موضوع روانشناسی نه ذهن و فرایندهای ذهنی و نه رفتار، بلکه زبان است. چرا که آنچه ذهن نامیده میشود از زبان جدا نیست و فرایندهای ذهنی در واقع فعالیتهای زبانی هستند و عامل اساسی شکل دهنده رفتار، زبان میباشد. پس به منظور دستیابی به سوژه انسانی و شناخت آن، باید ابژه زبان مورد مطالعه قرار گیرد
انسان به منزله مساله ای زبانی دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان Keywords:
انسان به منزله مساله ای زبانی دیدگاه مولانا درباره نقش زبان در تعیین وضعیت روانی و رفتار انسان authors
حسین اسکندری
دانشیار روان شناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبایی
منصوره اعلمی نیا
کارشناس ارشد روان شناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبایی