بررسی اثر بخشی درمان یکپارچگی حسی بر کارکردهای اجرایی کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر درمان یکپارچگی حسی بر توجه و کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلالاتطیف اوتیسم انجام شده است. روش بررسی: طرح پژوهش از نوع کار آزمایی بالینی شاهدار تصادفی بود. نمونه متشکل از 24کودک (22 پسر و 2 دختر) مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم سنین 12-6 سال بود که بر اساس جنس و ضریب هوشی جفت شده و بطور تصادفی در دوگروه آزمایشی و کنترل لیست انتظار گمارده شدند. از شرکت کنندگان گروه آزمایشی درخواست شد که دربرنامه درمان یکپارچگی حسی برای 10 هفته (50 جلسه) شرکت کنند، در حالیکه اعضای گروه کنترل فقط برنامه های آموزشیمشترک روزانه را دریافت کردند. توجه وکارکردهای اجرایی قبل و بعد از ارایه مداخله اندازه گیری شد و آزمون پیگیری به فاصله40 روز بعد از اتمام مداخله اجرا شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل اندازه های تکراری نشان داد که عامل زمان در زیر مقیاسهای برنامه ریزی حل مساله، سازمان دهی رفتاری- هیجانی و نمره کل مقیاس کارکردهای اجرایی معنا دار بود. تعامل معنادار زمان و عضویت گروهی نشان داد که درمان یکپارچگی حسی بطور معنی داری مشکلات زیر مقیاس سازمان دهی رفتاری-هیجانی و کل کارکردهای اجرایی را در زمان پس آزمون و پیگیری درمقایسه با پیش آزمون کاهش داده است. نتیجه گیری:این یافته ها از این دیدگاه حمایت می کند که درمان یکپارچگی یک عامل مهم در بهبود کارکرد های اجرایی در کودکان مبتلابه اختلالات طیف اوتیسم است. تلویحات نظری این یافته ها مورد بحث قرار گرفته است.

Keywords:

یکپارچگی حسی , توجه , کارکرد های اجرایی , اختلالات طیف اوتیسم